OSMANLI TÜRKÇESİ



On üç ile 20. yüzyıllar arasında Anadolu’da ve Osmanlı Devleti’nin yayıldığı bütün ülkelerde kullanılmış olan, Arapça ve Farsçanın ağır baskısı altında kalan Türk diline verilen ad. Önceleri türk lehçelerinin hepsi Türkî ya da lisan-ı Türkî adlarıyla anılıyordu. Ancak Tanzimat Döneminde, siyasî birliği kurmak amacıyla millet-i Osmaniye kavramını kullanan aydınlar, Osmanlı topraklarında konuşulup yazılan Türkçeye Osmanî ya da lisan-ı Osmanî adını verdiler. Dönemin Türkçesi, Türkçe, Arapça ve Farsçadan oluşmuş bir dil olarak tanımlandı.Osmanlıcanın tarihi, Eski Osmanlıca, Klâsik Osmanlıca ve Yeni Osmanlıca olarak üçe ayrılır.



Arkadana Yolla
Yazc Dostu Sayfa