ATAY, FALİH RIFKI



FALİH RIFKI ATAY(1894 İstanbul – 1971 İstanbul) Türk yazarı. Yüksek öğrenimini Edebiyat Fakültesinde tamamladı. Birinci Dünya Savaşı’nda Filistin ve Suriye’de, özel kâtip olarak bulundu. Denizcilik Bakanlığı Özel Kalem Müdürlüğüne atandı. Heybeliada Çarkçı Okulunda Türkçe öğretmeni olarak çalıştı.

1912′de Tanin gazetesinde yazarlığa başladı. Akşam gazetesinde Kurtuluş Savaşı’nı destekleyen yazılar yayımladı. Yazıları nedeniyle tutuklandı ve idam istemiyle yargılandı. Yargılanmaktan İnönü Zaferi sonucunda kurtuldu. Bolu ve Ankara milletvekili oldu. Hâkimiyet-i Milliye, Milliyet ve Ulus gazetelerinde başyazar olarak çalıştı. 1952′de kurduğu Dünya gazetesinde ölümüne değin başyazarlık yaptı. Savaştan sonra Atatürk’ün yakın çevresinde bulunması, Türkiye’nin batılılaşma çabalarına kalemiyle katkıda bulunma olanağı sağladı. Atatürk devrimlerinin yayılmasını ve korunmasını sağlamayı kendisine siyasal ve ulusal bir amaç edindi.

Türkçenin her düşünceyi anlatmaya yeterli, kıvrak ve zengin bir duruma gelmesine katkıda bulundu. Bunu yazılarında yalın ve anlaşılır bir dil kullanarak sağladı. Türk dilinin özleşmesi için yoğun çabalar harcadı. Fıkra, makale, anı, gezi ve sohbet türünde yazılar yazdı.

Başlıca yapıtları şunlardır:
Fıkra ve söyleşileri; Eski Saat (1933), Niçin Kurtulmak (1953), İnanç (1965), Kurtuluş (1966), Pazar Konuşmaları (1966), Bayrak (1970), Ateş ve Güneş (1918), Zeytindağı (1932), Çankaya (1961), Batış Yılları (1963), Atatürk’ün Bana Anlattıkları (1955), Mustafa Kemal’in Mütareke Defteri (1955), Atatürk’ün Hatıraları 1965), Atatürk Ne İdi (1968), Baş Veren İnkılâpçı (1954), Atatürkçülük Nedir? (1966); gezi kitapları; Faşist Roma, Kemalist Tiran, Kaybolmuş Makedonya (1930), Denizaşırı (1931), Yeni Rusya (1931), Moskova-Roma (1932), Babanız Atatürk (1955), Bizim Akdeniz (1934), Taymis Kıyıları (1934), Tuna Kıyıları (1938), Hint (1944), Yolcu Defteri (1946).



Arkadana Yolla
Yazc Dostu Sayfa