ÖZLÜ, DEMİR



DEMİR ÖZLÜ(1935 İstanbul – ) Türk öykü yazarı. Orta öğrenimini Kabataş Erkek Lisesinde, yüksek öğrenimini İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde tamamladı. Fakülteye asistan oldu. İstanbul’da avukatlık yaptı. Türkiye İşçi Partisi üyesi oldu. İsveç’te okutmanlık yaparken 12 Eylül sonrası vatandaşlıktan çıkarıldı. Edebiyata şiirle başladı. Ama öyküyle devam etti. Öykülerinde gerçeküstü bir yapı kurma çabasında oldu. Dış gözlemlerden çok insanın, iç dünyasına eğildi. Katı gerçekçiliğe karşıt bir tutum izledi. Kendi yakın çevresindeki yaşamı, günlük yaşamdaki hareketliliği, aydınların ve sanatçıları konu edindi.

Başlıca yapıtları şunlardır:
Öyküleri; Bunaltı (1958), Soluma (1963), Boğuntulu Sokaklar (1966), Öteki Günler Gibi Bir Gün (1974), Aşk ve Poster (1980), Stockholm Öyküleri (1988), İstanbul Büyüsü (1994), romanları; Bir Uzun Sonbahar (1976), Bir Küçük Burjuvanın Gençlik Yılları (1979), Bir Yaz Mevsimi Romansı (1990), Tatlı Bir Eylül (1995), İthaka’ya Yolculuk (1997), anlatıları; Bir Beyoğlu Düşü (1985), Berlin’de Sanrı (1987), Kanallar (1991), Günce; Berlin Güncesi (1991), Paris Güncesi (1999), anı; Sürgünde On Yıl (1990), deneme/eleştiri/incelemeleri; 12 Eylül Dönemi Siyasî Yazılar (1989), Borges’in Kaplanları (1997), düz yazı şiir; Balkur’da Akşam Yemeği (1997), gezi; Ne Mutlu Ulysses Gibi (1991).



Arkadana Yolla
Yazc Dostu Sayfa